دیروز( ۹ شهریور)
رو ز ما بود!
چشمکهای رنگارنگ و جذاب ساعت های دیجیتالی موجود در ۱۴۰ متر فضای مسکونی اطراف من که از ساعت مچی بابا و ساعت روی صفحه ی تلفن و موبایل شروع میشه و تا ساعت های روی بدنه ی رادیو ضبط و ویدیو و حتی همین ساعت کوچولوی سمت راست و پایین صفحه ی مانیتور ختم میشه...
تیک تاک تنها ساعت عقربه دار و پر سر و صداو اعصاب خردکن موجود در گوشه ای از دیوار چرب و دود گرفته ی اشپزخانه...
همشون به نوعی همهمه میکنن که یه روز دیگه هم تموم شد / یه روز دیگه مثل تمام روزهای دیگه
یه روز از شهریور ۸۵ / یه روز از سپتامبر ۲۰۰۶ /
نمیخوام خاطرات روزانم رو بنویسم یا اینکه از نوستالژی به وجود امده از حرکت ثانیه ها و دقایق............
اهااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااای اهالی ی این شهر.این خیابان.این کوچه! / اهای عابرینی که دارید از کنار ویترین مغازه ی من ردمیشید و دارید از پشت شیشه سرک میکشید!
روزی که گذشت به نام من و شما بود.....
نه اشتباه نکنید
دیروز نه به اسم مجنون بود نه به نام عماد و محمدحسین و ازاده و عطیه
دیروز به نام شغل من و اونا بود. / اره شغل. باز هم میگم شغل.اره.به چه زبونی بگم؟....شغل
دیروز روز جهانی وبلاگ بود
اخیش
اصلا لازم نیست که ادم اینجا در مورد اینکه "وبلاگ چیست" و یا"وبلاگ چه فوایدی در رشد اطلاع رسانی و بهسازی فرهنگ رسانه ای دارد"ویا"یک وبلاگ چگونه کار میکند"چیزی بگه!حداقل مکانی که من میتونم در کنار تنفس هوای موجود در ان به راحتی و بدون دغدغه ی فهم مخاطب از وبلاگ بگم و مطمئنم که همه میدونن وبلاگ چیه همین جاست...همین چند کیلو فضای زندگی مجازی در جامعه ی مجازی که حتی از اون ۱۴۰ متر فضای زندگی در خونه ی پدری هم دلباز تر و ازاد تره
من و تو
در این عالم مجازی گیر کرده ایم!
به این عالم مجازی عادت کرده ایم!
به این عالم مجازی دل بسته ایم!
و این عالم مجازی شده کل دنیای ما
و وبلاگ هم محل کار (ویترین) و زندگی ما!
نمیدونم خوبه یا بد؟
فقط میدونم که اگر هم این عالم بد باشه و برزخی از پیش دوزخی! اما من و شما در طبقات بهتری سکنا گزیده ایم! چون سروسامانی داریم و بیکار نیستیم و به وبگردی و متر کردن فضاهای موجود در این عالم مجازی نمیپردازیم!
اصلا برام مهم نیست که بابا و مامانم الان نمیدونن که من دارم چی مینویسم یا کجا مینویسم! یا ۳/۲ همکلاسی هایم نمیدانند که وبلاگ چیست ؟ا اینکه من هم وبلاگ دارم! یا اینکه پسر خاله و دختر عمه و ....
مهم اینه که
من اینجام! / وبلاگ دارم / مینویسم / از خودم 
همهمه های خودم / دغدغه های خودم
ای عابر مجازی در خیابان مجازی blogfa و ایستاده در جلوی ویترین مغازه ی مجازی مجنون
بیا تو...دم در بده
